Podmiejska radna nie dostanie od policji 171 tys. zł za zatrzymanie na „dołku”

Magdalena Szczygieł-Mitrus, radna Rady Miasta Lublin z klubu prezydenta Krzysztofa Żuka, nie dostanie odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne jej zdaniem zatrzymanie podczas interwencji domowej w jej domu w Turce. Dziś Sąd Okręgowy w Lublinie oddalił jej wniosek przeciwko Komendantowi Miejskiemu Policji.

•  zostań patronem: patronite.pl/jawnylublin
•  szybki przelew: jawnylublin.pl/wplacam

Magdalena Szczygieł-Mitrus (rocznik 1984) to do niedawna działaczka Polski 2050 i radna rządzącego miastem klubu prezydenta Krzysztofa Żuka (KO). W 2024 roku, m.in. dzięki poparciu Jacka Burego, byłego senatora, ówczesnego przewodniczącego partii Szymona Hołowni w regionie lubelskim, dostała jedynkę na liście KWW Krzysztofa Żuka w okręgu obejmującym Czuby Południowe, Czuby Północne i Węglin Południowy. W swoim programie wyborczym wskazywała, że będzie zajmować się m.in. sprawami kobiet (wyrównywanie szans i przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć; pomoc kobietom w trudnych sytuacjach życiowych) oraz zdrowiem psychicznym dzieci i młodzieży. Zdobyła 4039 głosów, co było jednym z najlepszych wyników w mieście. W Radzie Miasta jest wiceprzewodniczącą Komisji Oświaty i Wychowania. Jest też inicjatorką i przewodniczącą inicjatorką Zespołu ds. dobrostanu dzieci i młodzieży.

W listopadzie 2024 roku Szczygieł-Mitrus była jedną z bohaterek naszego dziennikarskiego śledztwa. Ujawniliśmy wówczas, że działaczka Polski 2050 na stałe mieszka w Turce w gminie Wólka, gdzie wraz z mężem mają 200-metrowy dom. Tymczasem zgodnie z kodeksem wyborczym radni powinni stale zamieszkiwać na terenie gminy, w której zostali wybrani. Radna, podobnie jak cztery jej klubowe koleżanki, nie straciła jednak mandatu – projekt uchwały radnych PiS przepadł w głosowaniu – koledzy i koleżanki z prezydenckiego klubu murem stanęli za podmiejskimi radnymi. Jednak w sprawie złożonego przez nią oświadczenia o posiadaniu biernego prawa wyborczego dochodzenie prowadzi Prokuratura Rejonowa w Lublinie. Sprawą – z uwagi m.in. na sądowy spór radnej z Komendą Miejską Policji w Lublinie – zajmują się funkcjonariusze z Janowa Lubelskiego, a nie z Lublina. To w janowskiej komendzie odbywają się przesłuchania świadków.

Szczygieł-Mitrus zatrzymana przez policję po interwencji domowej

Do wydarzeń, które doprowadziły do zatrzymania Szczygieł-Mitrus, a później do sądowego sporu z policją, doszło w jej domu w Turce 6 lipca 2023 roku. Jak ustaliliśmy, na policję zadzwonił mąż (ze względu na rodzinny charakter sprawy szczegółów zawiadomienia nie ujawniamy). Do Turki wysłano dwuosobowy patrol z Komisariatu Policji w Niemcach. Ostatecznie Szczygieł-Mitrus została zatrzymana na podstawie podejrzenia popełnienia czynu z artykułu kodeksu karnego, który mówi o znęcaniu się fizycznym lub psychicznym. Interweniujący policjanci uruchomili również wobec niej procedurę Niebieskiej Karty. To czynności podejmowane w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy domowej. Funkcjonariusze Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji przewieźli zakutą w kajdanki Szczygieł-Mitrus do Pomieszczenia dla Osób Zatrzymanych w Lublinie, potocznie zwanego „dołkiem”. To miejsce do krótkotrwałego – do 48 godzin – osadzania zatrzymanych, m.in. podczas interwencji domowych.

Szczygieł-Mitrus na wolność wyszła po 39 godzinach. Z powodu wszczętej procedury Niebieskiej Karty pod koniec października 2023 roku w Urzędzie Gminy Wólka rozmawiała na temat wydarzeń z lipca z dzielnicową z komisariatu w Niemcach. Na tym spotkaniu przedstawiła własną, odmienną od tego co ustalili policjanci, wersję wydarzeń. Ostatecznie procedura Niebieskiej Karty została wobec niej zakończona.

Radna skarży się do prokuratora i wnosi pozew do sądu

Po roku od tego zdarzenia, 15 lipca 2024, Szczygieł-Mitrus, wówczas już miejska radna, złożyła w Prokuraturze Rejonowej w Świdniku zawiadomienie w sprawie na interweniujących policjantów. Jeden z wątków dotyczył przekroczenia uprawnień oraz niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji w Niemcach w związku z jej zatrzymaniem. Jednak 10 października 2024 roku prokurator umorzył śledztwo „wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego”. Szczygieł-Mitrus nie dała jednak za wygraną i 18 października zaskarżyła decyzję śledczych do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie. Sąd jednak oddalił jej zażalenie uznając, że policjanci działali w granicach prawa.

– Analiza dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania przygotowawczego, w tym protokołu zatrzymania Magdaleny Szczygieł-Mitrus, nie wskazuje na żadne nieprawidłowości przy dokonywaniu tej czynności – uzasadnił sąd.

Radna jednak nie odpuściła i w lutym zeszłego roku złożyła w Sądzie Okręgowym w Lublinie pozew o odszkodowanie (21.450 zł) i zadośćuczynienie (150 tys. zł) za niesłuszne zatrzymanie. Całość roszczeń opiewa na nieco ponad 171 tys. zł, a skierowane są one wobec Skarbu Państwa reprezentowanego przez Komendanta Miejskiego Policji w Lublinie.

Sprawa z uwagi na ważny interes prywatny wnioskodawczyni została wyłączona z jawności. Dziś poznaliśmy jedynie wyrok, bez uzasadnienia, które sędzia Piotr Łaguna wygłosił bez udziału dziennikarzy i publiczności. Na sali rozpraw pojawiła się radna Szczygieł-Mitrus, bez swojej pełnomocniczki. Wyrok, który usłyszała, nie jest dla niej korzystny, a zadecydowały względy formalne. – Na podstawie artykułu 555 kodeksu (sąd – red.) wniosek oddala, kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa – ogłosił sędzia.

Zgodnie z przywołanym przepisem roszczenia o zadośćuczynienie i odszkodowanie z tytułu zatrzymania przedawniają się po roku od daty zwolnienia. Do zatrzymania doszło w lipcu 2023 roku, a pozew Szczygieł-Mitrus trafił do sądu półtora roku później. Tym samym na tej podstawie wniosek radnej o 171 tys. zadośćuczynienia i odszkodowanie został oddalony.

Po wyjściu z sali obrad Szczygieł-Mitrus nie chciała rozmawiać z dziennikarzami, twierdząc, że proces nie jest związany z pełnieniem przez nią mandatu radnej. – Czy będzie się pani odwoływać od wyroku? – zapytaliśmy. – Proszę uszanować moją prywatność – powiedziała i odeszła.

Dzisiejszy wyrok jest nieprawomocny.